ĉielo

Espéranto

Étymologie

De l’italien cielo et du français ciel.

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	ĉielo /t͡ʃi.ˈe.lo/	ĉieloj /t͡ʃi.ˈe.loj/
Accusatif	ĉielon /t͡ʃi.ˈe.lon/	ĉielojn /t͡ʃi.ˈe.lojn/

ĉielo /t͡ʃi.ˈe.lo/

1. (Astronomie), (Météorologie) Ciel.
   • Mi multigos vian idaron, simile al steloj de la ĉielo. — (Genezo, 26-4)

     Je multiplierai ta descendance, comme les étoiles du ciel.

Dérivés

• ĉiela, céleste
• ĉielarko, arc-en-ciel
• Ĉieliro, Ascension
• ĉielosfero, sphère céleste

Expressions

• esti en la sepa ĉielo