ĝoji

Voir aussi : Goji, goji

Espéranto

Étymologie

Du français « joie », de l’anglais joy, de l’italien gioia (« joie »).

Verbe

Temps	Forme	Participe actif	Participe passif
Présent	ĝojas	ĝojanta	—
Passé	ĝojis	ĝojinta	—
Futur	ĝojos	ĝojonta	—
Conditionnel	ĝojus
Impératif	ĝoju

ĝoji /ˈd͡ʒo.ji/ intransitif

1. Se réjouir, être joyeux, être content.
   • Vi ne povas imagi, kiom mi ĝojis pri via letero — antaŭ ol malfermi ĝin… — (Ulrich Matthias, Fajron sentas mi interne)

     Tu ne peux pas imaginer à quel point je me suis réjoui de ta lettre — avant de l’ouvrir…

   • Ŝi tre ĝojis revidi la patron, kaj la hejmon, kompreneble. — (Claude Piron, Gerda malaperis!)

     Elle était très contente de revoir son père, et sa maison, bien entendu.

   • Kiel persono, kiu uzas servon de financa farmado, ligitan al usona dolaro, mi ĝojas, ke dolaro fortiĝas, ĉar nun necesos pagi malpli da lidoj. — (« Eŭro kontraŭ dolaro », article de Monato)

     En tant que personne qui utilise un service d’exploitation financière lié au dollar américain, je me réjouis que le dollar se renforce, parce qu’il faudra désormais payer moins de litas.

Antonymes

• malĝoji

Dérivés

• antaŭĝoji se réjouir d’avance
• ĝoja, joyeux
• ĝoje, joyeusement
• ĝojigi, réjouir
  • ĝojiga, réjouissant
• ĝojo, joie
• malĝoji, être triste
  • malĝoja, triste
  • malĝoje, tristement
  • malĝojigi, attrister
    • malĝojiga, attristant
  • malĝojo, tristesse