αδηφάγος

Grec

Étymologie

Du grec ancien ἀδηφάγος, adêphágos.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	αδηφάγος	η	αδηφάγα	το	αδηφάγο
génitif	του	αδηφάγου	της	αδηφάγας	του	αδηφάγου
accusatif	το(ν)	αδηφάγο	τη(ν)	αδηφάγα	το	αδηφάγο
vocatif		αδηφάγε		αδηφάγα		αδηφάγο
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	αδηφάγοι	οι	αδηφάγες	τα	αδηφάγα
génitif	των	αδηφάγων	των	αδηφάγων	των	αδηφάγων
accusatif	τους	αδηφάγους	τις	αδηφάγες	τα	αδηφάγα
vocatif		αδηφάγοι		αδηφάγες		αδηφάγα

αδηφάγος (adhifágos) /a.ði.ˈfa.ɣɔs/

1. Gourmand.
2. Avare, avaricieux.