αδιάκοπος

Grec

Étymologie

ἀδιάκοπος - ἀδιάκοπος - ἀδιάκοπον continu (ἀ privatif - διακόπτω couper, séparer)

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	αδιάκοπος	η	αδιάκοπη	το	αδιάκοπο
génitif	του	αδιάκοπου	της	αδιάκοπης	του	αδιάκοπου
accusatif	το(ν)	αδιάκοπο	τη(ν)	αδιάκοπη	το	αδιάκοπο
vocatif		αδιάκοπε		αδιάκοπη		αδιάκοπο
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	αδιάκοποι	οι	αδιάκοπες	τα	αδιάκοπα
génitif	των	αδιάκοπων	των	αδιάκοπων	των	αδιάκοπων
accusatif	τους	αδιάκοπους	τις	αδιάκοπες	τα	αδιάκοπα
vocatif		αδιάκοποι		αδιάκοπες		αδιάκοπα

ἀδιάκοπος

1. Permanent.
2. Continuel.

Synonymes

• ακατάπαυστος

Prononciation

• /a.ði.'a.kɔ.pɔs/