αδιάφορος

Grec

Étymologie

Du grec ultérieur ἀδιάφορος (a̍diáphoros) composé du α- (a-) privatif et du verbe διαφέρω (diaphérô) (« différer »).

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	αδιάφορος	η	αδιάφορη	το	αδιάφορο
génitif	του	αδιάφορου	της	αδιάφορης	του	αδιάφορου
accusatif	το(ν)	αδιάφορο	τη(ν)	αδιάφορη	το	αδιάφορο
vocatif		αδιάφορε		αδιάφορη		αδιάφορο
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	αδιάφοροι	οι	αδιάφορες	τα	αδιάφορα
génitif	των	αδιάφορων	των	αδιάφορων	των	αδιάφορων
accusatif	τους	αδιάφορους	τις	αδιάφορες	τα	αδιάφορα
vocatif		αδιάφοροι		αδιάφορες		αδιάφορα

αδιάφορος /a.ði.ˈa.fɔ.ɾɔs/

1. Indifférent.