αδούλευτος
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Grec
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ο | αδούλευτος | η | αδούλευτη | το | αδούλευτο |
| génitif | του | αδούλευτου | της | αδούλευτης | του | αδούλευτου |
| accusatif | το(ν) | αδούλευτο | τη(ν) | αδούλευτη | το | αδούλευτο |
| vocatif | αδούλευτε | αδούλευτη | αδούλευτο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | οι | αδούλευτοι | οι | αδούλευτες | τα | αδούλευτα |
| génitif | των | αδούλευτων | των | αδούλευτων | των | αδούλευτων |
| accusatif | τους | αδούλευτους | τις | αδούλευτες | τα | αδούλευτα |
| vocatif | αδούλευτοι | αδούλευτες | αδούλευτα | |||
αδούλευτος
