βουβός
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
[modifier] Grec
Étymologie
- De la koinè βωβός.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ο | βουβός | η | βουβή | το | βουβό |
| génitif | του | βουβού | της | βουβής | του | βουβού |
| accusatif | το(ν) | βουβό | τη(ν) | βουβή | το | βουβό |
| vocatif | βουβέ | βουβή | βουβό | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | οι | βουβοί | οι | βουβές | τα | βουβά |
| génitif | των | βουβών | των | βουβών | των | βουβών |
| accusatif | τους | βουβούς | τις | βουβές | τα | βουβά |
| vocatif | βουβοί | βουβές | βουβά | |||
βουβός (vuvόs) /vu.ˈvɔs/
- Muet.
