θρησκευτικός

Grec

Étymologie

→ voir θρησκεία et -ικός.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	θρησκευτικός	η	θρησκευτική	το	θρησκευτικό
génitif	του	θρησκευτικού	της	θρησκευτικής	του	θρησκευτικού
accusatif	το(ν)	θρησκευτικό	τη(ν)	θρησκευτική	το	θρησκευτικό
vocatif		θρησκευτικέ		θρησκευτική		θρησκευτικό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	θρησκευτικοί	οι	θρησκευτικές	τα	θρησκευτικά
génitif	των	θρησκευτικών	των	θρησκευτικών	των	θρησκευτικών
accusatif	τους	θρησκευτικούς	τις	θρησκευτικές	τα	θρησκευτικά
vocatif		θρησκευτικοί		θρησκευτικές		θρησκευτικά

θρησκευτικός (thriskevtikόs) /θɾi.scɛ.fti.ˈkɔs/

1. Religieux. (Qui est relatif à la religion.)