κανών

Grec ancien

Étymologie

Ce mot est généralement rattaché à κάννα kánna.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ὁ	κανών	οἱ	κανόνες	τὼ	κανόνε
Vocatif		κανών		κανόνες		κανόνε
Accusatif	τὸν	κανόνα	τοὺς	κανόνας	τὼ	κανόνε
Génitif	τοῦ	κανόνος	τῶν	κανόνων	τοῖν	κανόνοιν
Datif	τῷ	κανόνι	τοῖς	κανόσι(ν)	τοῖν	κανόνοιν

κανών, kanốn /ka.ˈnɔːn/ masculin

1. (Propre) Tige de roseau, tige, règle de maçon ou de charpentier.
2. (Figuré) Règle, modèle, principe.

Dérivés

• français : canon