καταστροφή

Grec

Étymologie

Du grec ancien καταστροφή, katastrophế.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	η	καταστροφή	οι	καταστροφές
Génitif	της	καταστροφής	των	καταστροφών
Accusatif	τη(ν)	καταστροφή	τις	καταστροφές
Vocatif		καταστροφή		καταστροφές

καταστροφή (katastrofí) /ka.ta.stɾɔ.ˈfi/ féminin

1. Catastrophe.
   • η πυρκαγιά προκάλεσε τεράστιες καταστροφές
2. Destruction, désastre.
   • αν δεν οργανωθούμε σήμερα, αύριο θα αντιμετωπίζουμε την καταστροφή

Dérivés

• καταστρεπτικός
• καταστρεπτικότητα
• καταστρέφομαι
• καταστρέφω
• καταστροφέας
• καταστροφικός
• καταστροφισμός
• αυτοκαταστροφή

Grec ancien

Étymologie

De κατά katá et στροφή strophế.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	καταστροφή	αἱ	καταστροφαί	τὼ	καταστροφά
Vocatif		καταστροφή		καταστροφαί		καταστροφά
Accusatif	τὴν	καταστροφήν	τὰς	καταστροφάς	τὼ	καταστροφά
Génitif	τῆς	καταστροφῆς	τῶν	καταστροφῶν	τοῖν	καταστροφαῖν
Datif	τῇ	καταστροφῇ	ταῖς	καταστροφαῖς	τοῖν	καταστροφαῖν

καταστροφή, katastrophế /ka.ta.stro.ˈpʰɛː/ féminin

1. Destruction.
2. Renversement.