κερί

Grec

Étymologie

Du grec médiéval « κερίν » (kerín), évolution de « κηρίον » (kêríon), du grec ancien « κηρός » (kêrόs).

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	το	κερί	τα	κεριά
Génitif	του	κεριού	των	κεριών
Accusatif	το	κερί	τα	κεριά
Vocatif		κερί		κεριά

κερί ^(kerí) /kɛ.ˈɾi/ neutre

1. Cire.
2. Bougie. (Chandelle)