κυρίαρχος
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Grec
Étymologie
- Du grec médiéval κυρίαρχος kyríarchos composé de κύριος kýrios « principal » et du verbe ἄρχω árkhô « commander ».
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ο | κυρίαρχος | η | κυρίαρχη | το | κυρίαρχο |
| génitif | του | κυρίαρχου | της | κυρίαρχης | του | κυρίαρχου |
| accusatif | το(ν) | κυρίαρχο | τη(ν) | κυρίαρχη | το | κυρίαρχο |
| vocatif | κυρίαρχε | κυρίαρχη | κυρίαρχο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | οι | κυρίαρχοι | οι | κυρίαρχες | τα | κυρίαρχα |
| génitif | των | κυρίαρχων | των | κυρίαρχων | των | κυρίαρχων |
| accusatif | τους | κυρίαρχους | τις | κυρίαρχες | τα | κυρίαρχα |
| vocatif | κυρίαρχοι | κυρίαρχες | κυρίαρχα | |||
κυρίαρχος (kiríarkhos) /ki.ˈɾi.aɾ.xɔs/
