λαϊκός

Grec

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	λαϊκός	η	λαϊκή	το	λαϊκό
génitif	του	λαϊκού	της	λαϊκής	του	λαϊκού
accusatif	το(ν)	λαϊκό	τη(ν)	λαϊκή	το	λαϊκό
vocatif		λαϊκέ		λαϊκή		λαϊκό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	λαϊκοί	οι	λαϊκές	τα	λαϊκά
génitif	των	λαϊκών	των	λαϊκών	των	λαϊκών
accusatif	τους	λαϊκούς	τις	λαϊκές	τα	λαϊκά
vocatif		λαϊκοί		λαϊκές		λαϊκά

λαϊκός (laïkós) /la.i.ˈkɔs/

1. Populaire.
2. Démocratique (terme relatif à certains régimes)
   • Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.

     République démocratique allemande.

3. Laïque.

Dérivés

• λαϊκάντζα
• λαϊκή
• λαϊκίζω
• λαϊκισμός
• λαϊκιστής - λαϊκίστρια
• λαϊκιστικός
• λαϊκότητα
• λαϊκούρα
• λαϊκότροπος

Synonymes

• λαοκρατικός (2)

Nom commun

λαϊκός (laikós) /la.i.ˈkɔs/ masculin

1. Personne qui n'appartient pas au clergé.

Grec ancien

Étymologie

De λαός, peuple.

Adjectif

λαϊκός, ή, όν, laïkós.

1. Du peuple, public.
2. Laïque.

Références

• Émile Pessonneaux, Dictionnaire grec-français, 1898, Belin Frères