λιτός

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	λιτός	η	λιτή	το	λιτό
génitif	του	λιτού	της	λιτής	του	λιτού
accusatif	το(ν)	λιτό	τη(ν)	λιτή	το	λιτό
vocatif		λιτέ		λιτή		λιτό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	λιτοί	οι	λιτές	τα	λιτά
génitif	των	λιτών	των	λιτών	των	λιτών
accusatif	τους	λιτούς	τις	λιτές	τα	λιτά
vocatif		λιτοί		λιτές		λιτά

λιτός (litós) /li.ˈtɔs/

1. Frugal, sobre.

Dérivés

• λιτοδίαιτος
• λιτότητα

Homophones

• λυτός

Grec ancien

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Adjectif

Cas	Singulier			Pluriel			Duel
	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	λιτός	λιτή	λιτόν	λιτοί	λιταί	λιτά	λιτώ	λιτά	λιτώ
Vocatif	λιτέ	λιτή	λιτόν	λιτοί	λιταί	λιτά	λιτώ	λιτά	λιτώ
Accusatif	λιτόν	λιτήν	λιτόν	λιτούς	λιτάς	λιτά	λιτώ	λιτά	λιτώ
Génitif	λιτοῦ	λιτῆς	λιτοῦ	λιτῶν	λιτῶν	λιτῶν	λιτοῖν	λιταῖν	λιτοῖν
Datif	λιτῷ	λιτῇ	λιτῷ	λιτοῖς	λιταῖς	λιτοῖς	λιτοῖν	λιταῖν	λιτοῖν

λιτός, litós /liː.ˈtos/

1. Uni
2. Simple, sans apprêts.
   1. Table, nourriture, régime simple.
   2. Simple dans sa nourriture, son régime.
   3. la simplicité, la frugalité.
3. (Par extension) Pauvre, chétif, faible, petit.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952