μαλακός

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	μαλακός	η	μαλακή	το	μαλακό
génitif	του	μαλακού	της	μαλακής	του	μαλακού
accusatif	το(ν)	μαλακό	τη(ν)	μαλακή	το	μαλακό
vocatif		μαλακέ		μαλακή		μαλακό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	μαλακοί	οι	μαλακές	τα	μαλακά
génitif	των	μαλακών	των	μαλακών	των	μαλακών
accusatif	τους	μαλακούς	τις	μαλακές	τα	μαλακά
vocatif		μαλακοί		μαλακές		μαλακά

μαλακός (malakόs) /ma.la.ˈkɔs/

1. Tendre.
2. Mou.

Grec ancien

Étymologie

Avec un crément /k/, du même radical ^[1] que μύλη, mýlê (« meule ») et μύλλω, mýllô (« moudre »).

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	μαλακός	μαλακός	μαλακόν
Vocatif	μαλακέ	μαλακέ	μαλακόν
Accusatif	μαλακόν	μαλακόν	μαλακόν
Génitif	μαλακοῦ	μαλακοῦ	μαλακοῦ
Datif	μαλακῷ	μαλακῷ	μαλακῷ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	μαλακοί	μαλακοί	μαλακά
Vocatif	μαλακοί	μαλακοί	μαλακά
Accusatif	μαλακούς	μαλακούς	μαλακά
Génitif	μαλακῶν	μαλακῶν	μαλακῶν
Datif	μαλακοῖς	μαλακοῖς	μαλακοῖς

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	μαλακώ	μαλακώ	μαλακώ
Accusatif	μαλακώ	μαλακώ	μαλακώ
Génitif	μαλακοῖν	μαλακοῖν	μαλακοῖν
Datif	μαλακοῖν	μαλακοῖν	μαλακοῖν

μαλακός, malakós

1. Mou, moelleux.
2. (Figuré)
   1. Doux, agréable.
   2. Facile, complaisant.
   3. (Au sens négatif) Mou, sans vigueur.

Variantes

• μαλαϰός

Apparentés étymologiques

• βλάξ

Mots dérivés dans d’autres langues

• latin : malacus

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, 1952, éditions Jean de Gigord, Paris
• ^[1] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, radical *mel-