μοναχός
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Grec [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | μοναχός | οι | μοναχοί |
| Génitif | του | μοναχού | των | μοναχών |
| Accusatif | το(ν) | μοναχό | τους | μοναχούς |
| Vocatif | μοναχέ | μοναχοί | ||
μοναχός (monakhós) /mɔ.na.ˈxɔs/ masculin
- (Religion) Moine.
Dérivés
Voir aussi
- Μοναχός sur Wikipédia (en grec)
Grec ancien [modifier]
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | μοναχός | μοναχή | μοναχόν | μοναχοί | μοναχαί | μοναχά | μοναχώ | μοναχά | μοναχώ |
| Vocatif | μοναχέ | μοναχή | μοναχόν | μοναχοί | μοναχαί | μοναχά | μοναχώ | μοναχά | μοναχώ |
| Accusatif | μοναχόν | μοναχήν | μοναχόν | μοναχούς | μοναχάς | μοναχά | μοναχώ | μοναχά | μοναχώ |
| Génitif | μοναχοῦ | μοναχῆς | μοναχοῦ | μοναχῶν | μοναχῶν | μοναχῶν | μοναχοῖν | μοναχαῖν | μοναχοῖν |
| Datif | μοναχῷ | μοναχῇ | μοναχῷ | μοναχοῖς | μοναχαῖς | μοναχοῖς | μοναχοῖν | μοναχαῖν | μοναχοῖν |
μοναχός, monakhós /mo.na.ˈkʰos/
