ναύτης
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Grec
Étymologie
- Du grec ancien.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | ναύτης | οι | ναύτες |
| Génitif | του | ναύτη | των | ναυτών |
| Accusatif | το(ν) | ναύτη | τους | ναύτες |
| Vocatif | ναύτη | ναύτες | ||
ναύτης (nav́tis) /ˈnaf.tis/ masculin
[modifier] Grec ancien
Étymologie
- De ναῦς, naûs (« navire »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | ναύτης | οἱ | ναύται | τὼ | ναύτα |
| Vocatif | ναύτα | ναύται | ναύτα | |||
| Accusatif | τὸν | ναύτην | τοὺς | ναύτας | τὼ | ναύτα |
| Génitif | τοῦ | ναύτου | τῶν | ναυτῶν | τοῖν | ναύταιν |
| Datif | τῷ | ναύτῃ | τοῖς | ναύταις | τοῖν | ναύταιν |
ναύτης, naútês /ˈna͜ʊ.tɛːs/ masculin
