ουσιαστικό

Grec

Étymologie

du grec ancien οὐσία

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	το	ουσιαστικό	τα	ουσιαστικά
Génitif	του	ουσιαστικού	των	ουσιαστικών
Accusatif	το	ουσιαστικό	τα	ουσιαστικά
Vocatif		ουσιαστικό		ουσιαστικά

ουσιαστικό ^(usiastikó) neutre /u.si.a.sti.ˈkɔ/

1. Nom, nom commun substantif.

Apparentés étymologiques

• ουσία
• ουσιαστικά et ουσιαστικώς
• ουσιαστικός
• ουσιώδης

Composés

• ουσιαστικοποιημένος

Voir aussi

• Sur Wikipédia grec Ουσιαστικό