πειρατής

Grec

Étymologie

Du grec ancien πειρατής, peiratếs.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	ο	πειρατής	οι	πειρατές
Génitif	του	πειρατή	των	πειρατών
Accusatif	το(ν)	πειρατή	τους	πειρατές
Vocatif		πειρατή		πειρατές

Σκίτσο ενός πειρατή.

πειρατής (piratís) /pi.ɾa.ˈtis/ masculin

1. Pirate.

Grec ancien

Étymologie

Du verbe πειρῶ, peirỗ.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ὁ	πειρατής	οἱ	πειραταί	τὼ	πειρατά
Vocatif		πειρατά		πειραταί		πειρατά
Accusatif	τὸν	πειρατήν	τοὺς	πειρατάς	τὼ	πειρατά
Génitif	τοῦ	πειρατοῦ	τῶν	πειρατῶν	τοῖν	πειραταῖν
Datif	τῷ	πειρατῇ	τοῖς	πειραταῖς	τοῖν	πειραταῖν

Πειρατής

πειρατής, peiratếs /peː.ra.ˈtɛːs/ masculin

1. Pirate.