ποιητής
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Grec
Étymologie
- Du grec ancien.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | ποιητής | οι | ποιητές |
| Génitif | του | ποιητή | των | ποιητών |
| Accusatif | το(ν) | ποιητή | τους | ποιητές |
| Vocatif | ποιητή | ποιητές | ||
ποιητής (piitís) /pi.i.ˈtis/ masculin (équivalent féminin : ποιήτρια)
[modifier] Grec ancien
Étymologie
- Du verbe ποιέω.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | ποιητής | οἱ | ποιηταί | τὼ | ποιητά |
| Vocatif | ποιητά | ποιηταί | ποιητά | |||
| Accusatif | τὸν | ποιητήν | τοὺς | ποιητάς | τὼ | ποιητά |
| Génitif | τοῦ | ποιητοῦ | τῶν | ποιητῶν | τοῖν | ποιηταῖν |
| Datif | τῷ | ποιητῇ | τοῖς | ποιηταῖς | τοῖν | ποιηταῖν |
ποιητής (poiêtếs) /po͜ɪ.ɛː.ˈtɛːs/ masculin
