Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie
- De πολύς (« nombreux ») et de μάθημα (« science, connaissance »).
Adjectif
Singulier
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
πολυμαθής |
πολυμαθής |
πολυμαθές |
| Vocatif |
πολυμαθές |
πολυμαθές |
πολυμαθές |
| Accusatif |
πολυμαθῆ |
πολυμαθῆ |
πολυμαθές |
| Génitif |
πολυμαθοῦς |
πολυμαθοῦς |
πολυμαθοῦς |
| Datif |
πολυμαθεῖ |
πολυμαθεῖ |
πολυμαθεῖ |
Pluriel
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
πολυμαθεῖς |
πολυμαθεῖς |
πολυμαθῆ |
| Vocatif |
πολυμαθεῖς |
πολυμαθεῖς |
πολυμαθῆ |
| Accusatif |
πολυμαθεῖς |
πολυμαθεῖς |
πολυμαθῆ |
| Génitif |
πολυμαθῶν |
πολυμαθῶν |
πολυμαθῶν |
| Datif |
πολυμαθέσι |
πολυμαθέσι |
πολυμαθέσι |
Duel
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
πολυμαθεῖ |
πολυμαθεῖ |
πολυμαθεῖ |
| Accusatif |
πολυμαθεῖ |
πολυμαθεῖ |
πολυμαθεῖ |
| Génitif |
πολυμαθοῖν |
πολυμαθοῖν |
πολυμαθοῖν |
| Datif |
πολυμαθοῖν |
πολυμαθοῖν |
πολυμαθοῖν |
πολυμαθής, polymathếs /po.lʉ.ma.ˈtʰɛːs/ Ancienne orthographe : πολυμαϑής.
- Qui sait beaucoup, très savant.
Références
