προφητεία

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	η	προφητεία	οι	προφητείες
Génitif	της	προφητείας	των	προφητειών
Accusatif	τη(ν)	προφητεία	τις	προφητείες
Vocatif		προφητεία		προφητείες

προφητεία ^(profitía) /pɾɔ.fi.ˈti.a/ féminin

1. Prophétie.

Grec ancien

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	προφητεία	αἱ	προφητεῖαι	τὼ	προφητεία
Vocatif		προφητεία		προφητεῖαι		προφητεία
Accusatif	τὴν	προφητείαν	τὰς	προφητείας	τὼ	προφητεία
Génitif	τῆς	προφητείας	τῶν	προφητειῶν	τοῖν	προφητείαιν
Datif	τῇ	προφητείᾳ	ταῖς	προφητείαις	τοῖν	προφητείαιν

προφητεία, ας (ἡ)  féminin. Ancienne écriture : προϕητεία.

1. Action d'interpréter la volonté des dieux. Oracle.
2. Explication des Livres saints sous l'inspiration de l'Esprit Saint.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette