σαρκοφάγος

Grec ancien

Étymologie

Composé de σαρϰός, génitif de σάρξ, et de φάγος.

Adjectif

Cas	Singulier			Pluriel			Duel
	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	σαρκοφάγος	σαρκοφάγη	σαρκοφάγον	σαρκοφάγοι	σαρκοφάγαι	σαρκοφάγα	σαρκοφάγω	σαρκοφάγα	σαρκοφάγω
Vocatif	σαρκοφάγε	σαρκοφάγη	σαρκοφάγον	σαρκοφάγοι	σαρκοφάγαι	σαρκοφάγα	σαρκοφάγω	σαρκοφάγα	σαρκοφάγω
Accusatif	σαρκοφάγον	σαρκοφάγην	σαρκοφάγον	σαρκοφάγους	σαρκοφάγας	σαρκοφάγα	σαρκοφάγω	σαρκοφάγα	σαρκοφάγω
Génitif	σαρκοφάγου	σαρκοφάγης	σαρκοφάγου	σαρκοφάγων	σαρκοφάγων	σαρκοφάγων	σαρκοφάγοιν	σαρκοφάγαιν	σαρκοφάγοιν
Datif	σαρκοφάγῳ	σαρκοφάγῃ	σαρκοφάγῳ	σαρκοφάγοις	σαρκοφάγαις	σαρκοφάγοις	σαρκοφάγοιν	σαρκοφάγαιν	σαρκοφάγοιν

σαρκοφάγος, η, ον [sarkophagos]

1. Qui mange de la viande, de la chair, carnivore.

Mots dérivés dans d’autres langues

• français : sarcophage

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952