σπουδαίος
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
[modifier] Grec
Étymologie
- Du grec ancien σπουδαῖος spoudaîos.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ο | σπουδαίος | η | σπουδαία | το | σπουδαίο |
| génitif | του | σπουδαίου | της | σπουδαίας | του | σπουδαίου |
| accusatif | το(ν) | σπουδαίο | τη(ν) | σπουδαία | το | σπουδαίο |
| vocatif | σπουδαίε | σπουδαία | σπουδαίο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | οι | σπουδαίοι | οι | σπουδαίες | τα | σπουδαία |
| génitif | των | σπουδαίων | των | σπουδαίων | των | σπουδαίων |
| accusatif | τους | σπουδαίους | τις | σπουδαίες | τα | σπουδαία |
| vocatif | σπουδαίοι | σπουδαίες | σπουδαία | |||
σπουδαίος (spudhéos) /spu.ˈðɛ.ɔs/
