στενός

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	στενός	η	στενή	το	στενό
génitif	του	στενού	της	στενής	του	στενού
accusatif	το(ν)	στενό	τη(ν)	στενή	το	στενό
vocatif		στενέ		στενή		στενό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	στενοί	οι	στενές	τα	στενά
génitif	των	στενών	των	στενών	των	στενών
accusatif	τους	στενούς	τις	στενές	τα	στενά
vocatif		στενοί		στενές		στενά

στενός (stenós) /stɛ.ˈnɔs/

1. Étroit.

Dérivés

• στενότητα
• στενεύω

Grec ancien

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Adjectif

Cas	Singulier			Pluriel			Duel
	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	στενός	στενή	στενόν	στενοί	στεναί	στενά	στενώ	στενά	στενώ
Vocatif	στενέ	στενή	στενόν	στενοί	στεναί	στενά	στενώ	στενά	στενώ
Accusatif	στενόν	στενήν	στενόν	στενούς	στενάς	στενά	στενώ	στενά	στενώ
Génitif	στενοῦ	στενῆς	στενοῦ	στενῶν	στενῶν	στενῶν	στενοῖν	στεναῖν	στενοῖν
Datif	στενῷ	στενῇ	στενῷ	στενοῖς	στεναῖς	στενοῖς	στενοῖν	στεναῖν	στενοῖν

στενός, -ή, -όν , stenós /ste.ˈnos/

1. Étroit, resserré.
2. (Substantif) Τὸ στενόν. Passage étroit, défilé. (Quelques fois : bras de mer, détroit).
3. (Substantif) Ἡ στενή. Étroite langue de terre.
4. (Par analogie)
   1. Resserré, gêné.
   2. Chétif, mesquin.
   3. (En parlant du style) Maigre, sec, pauvre.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette