υποκριτικός
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
[modifier] Grec
Étymologie
- Du grec ancien ὑποκριτικός hypokritikόs.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ο | υποκριτικός | η | υποκριτική | το | υποκριτικό |
| génitif | του | υποκριτικού | της | υποκριτικής | του | υποκριτικού |
| accusatif | το(ν) | υποκριτικό | τη(ν) | υποκριτική | το | υποκριτικό |
| vocatif | υποκριτικέ | υποκριτική | υποκριτικό | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | οι | υποκριτικοί | οι | υποκριτικές | τα | υποκριτικά |
| génitif | των | υποκριτικών | των | υποκριτικών | των | υποκριτικών |
| accusatif | τους | υποκριτικούς | τις | υποκριτικές | τα | υποκριτικά |
| vocatif | υποκριτικοί | υποκριτικές | υποκριτικά | |||
υποκριτικός (ipokritikόs) /i.pɔ.kɾi.ti.ˈkɔs/
