φωνή
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Grec
Étymologie
- Du grec ancien.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | φωνή | οι | φωνές |
| Génitif | της | φωνής | των | φωνών |
| Accusatif | τη(ν) | φωνή | τις | φωνές |
| Vocatif | φωνή | φωνές | ||
φωνή (foní) /fɔ.ˈni/ féminin
- Voix.
[modifier] Grec ancien
Étymologie
- De l’indo-européen commun bʰeh₂- (« parler »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | φωνή | αἱ | φωναί | τὼ | φωνά |
| Vocatif | φωνή | φωναί | φωνά | |||
| Accusatif | τὴν | φωνήν | τὰς | φωνάς | τὼ | φωνά |
| Génitif | τῆς | φωνῆς | τῶν | φωνῶν | τοῖν | φωναῖν |
| Datif | τῇ | φωνῇ | ταῖς | φωναῖς | τοῖν | φωναῖν |
φωνή, phônế /pʰɔː.ˈnɛː/ féminin