χαλάω
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Grec ancien
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
χαλάω, khalaô (conjugaison)
- Lâcher, relâcher.
- χαλᾶσθαι ὑπὸ τῆς ἡδονῆς — (Porph.Marc.7.)
- Lâcher, laisser tomber, baisser, rabaisser.
- πτέρυγα χαλάξαις — (Pi.l.c.)
- χαλάσας ὀλίγον τὸ μέτωπον — (Ar.V.655)
- μαστοὺς χάλασον — (E.Cyc.55)
- Relâcher, laisser aller.
- πύλας μοχλοῖς χαλᾶτε — (A.Ch.879.)
- Lâcher, séparer les choses qui étaient attachées.
- τὰ χαλώμενα ὅπλα — (Hp.Art.43)
- πρὶν ἂν χαλασθῇ δεσμά — (A.Pr.991.)
- (Au passif) Être adouci.
- λίθος εἰς ὑγρότητα κεχαλασμένος — (Callistr.Stat.5)
- τὸ ἀεὶ ταῦτα οὕτως ἔχειν ἐχάλασαν… — (Pl.Sph.242e)
- ayant relâché le strict principe qui veut que...
- Être indulgent.
- εἰ τοῖσιν... κτείνουσιν ἀλλήλους χαλᾷς — (A.Eu.219)
- Céder le passage.
- εἴκειν ὁδοῦ χαλῶντα τοῖς κακίοσιν — (E.Ion637.)
- Lâcher, affaiblir.
- ἐπειδὰν αἱ ἐπιθυμίαι παύσωνται κατατείνουσαι καὶ χαλάσωσι — (Id.R.329c)
Dérivés
Mots dérivés dans d’autres langues
- français : caler
Références
- Henry George Liddell. Robert Scott, A Greek-English Lexicon, Oxford, Clarendon Press, 1940