जानु

Sanskrit

Étymologie

De l’indo-européen ǵónu.

Nom commun

Déclinaison de « जानु »	Singulier	Duel	Pluriel
Nominatif	जानु (jānu)	जानुनी (jānunī)	जानूनि (jānūni)
Vocatif	जानु (jānu)	जानुनी (jānunī)	जानूनि (jānūni)
Accusatif	जानु (jānu)	जानुनी (jānunī)	जानूनि (jānūni)
Génitif	जानुनस् (jānuna)	जानुनोस् (jānunos)	जानूनाम् (jānūnām)
Datif	जानुने (jānune)	जानुभ्याम् (jānubhyām)	जानुभ्यस् (jānubhyas)
Ablatif	जानुनस् (jānunas)	जानुभ्याम् (jānubhyām)	जानुभ्यस् (jānubhyas)
Locatif	जानुनि (jānuni)	जानुनोस् (jānunos)	जानुषु (jānuṣu)
Instrumental	जानुना (jānunjā)	जानुभ्याम् (jānubhyām)	जानुभिस् (jānubhis)

द्वे जानूनि (Dve jānūni) (Deux genoux)

जानु (jānu) /ˈd͡ʒaː.nu/ neutre

1. (Anatomie) Genou.