हिम

Hindi

Étymologie

Du sanskrit.

Nom commun

हिम /ɦɪm/

1. Neige.

Sanskrit

Étymologie

D'une racine indo-européenne *gʰei-  ^[1] (« hiver ») dont sont issus le grec ancien χεῖμα, kheîma (« hiver »), le latin hiems, le tchèque zima, etc.

Adjectif

Déclinaison de « हिम »	Singulier	Duel	Pluriel
Nominatif	हिमः (himaḥ) masculin हिमा (himā) féminin हिमम् (himam) neutre	हिमौ (himau) masculin हिमे (hime) féminin हिमे (hime) neutre	हिमाः (himāḥ) masculin हिमा (himā) féminin हिमाः (himāḥ) neutre
Vocatif	हिम (hima) masculin हिमे (hime) féminin हिम (hima) neutre	हिमौ (himau) masculin हिमे (hime) féminin हिमे (hime) neutre	हिमाः (himāḥ) masculin हिमाः (himāḥ) féminin हिमाः (himāḥ) neutre
Accusatif	हिमम् (himam) masculin हिमाम् (himām) féminin हिमे (hime) neutre	हिमौ (himau) masculin हिमे (hime) féminin हिमे (hime) neutre	हिमान् (himān) masculin हिमाः (himāḥ) féminin हिमाः (himāḥ) neutre
Génitif	हिमस्य (himasya) masculin हिमायाः (himāyāḥ) féminin हिमस्य (himasya) neutre	हिमयोः (himayoḥ) masculin हिमयोः (himayoḥ) féminin हिमयोः (himayoḥ) neutre	हिमानाम् (himānām) masculin हिमानाम् (himānām) féminin हिमानाम् (himānām) neutre
Datif	हिमाय (himāya) masculin हिमायै (himāyai) féminin हिमाय (himāya) neutre	हिमाभ्याम् (himābhyām) masculin हिमाभ्याम् (himābhyām) féminin हिमाभ्याम् (himābhyām) neutre	हिमाभ्यः (himābhyaḥ) masculin हिमाभ्यः (himābhyaḥ) féminin हिमेभ्यः (himebhyaḥ) neutre
Ablatif	हिमात् (himāt) masculin हिमायाः (himāyāḥ) féminin हिमात् (himāt) neutre	हिमाभ्याम् (himābhyām) masculin हिमाभ्याम् (himābhyām) féminin हिमाभ्याम् (himābhyām) neutre	हिमेभ्यः (himebhyaḥ) masculin हिमाभ्यः (himābhyaḥ) féminin हिमेभ्यः (himebhyaḥ) neutre
Locatif	हिमे (hime) masculin हिमयोः (himayoḥ) féminin हिमे (hime) neutre	हिमयोः (himayoḥ) masculin हिमयोः (himayoḥ) féminin हिमयोः (himayoḥ) neutre	हिमेषु (himeṣu) masculin हिमासु (himāsu) féminin हिमेषु (himeṣu) neutre
Instrumental	हिमेन (himena) masculin हिमयोः (himayoḥ) féminin हिमयोः (himayoḥ) neutre	हिमाभ्याम् (himābhyām) masculin हिमाभ्याम् (himābhyām) féminin हिमाभ्याम् (himābhyām) neutre	हिमैः (himaiḥ) masculin हिमाभिः (himābhiḥ) féminin हिमैः (himaiḥ) neutre

हिम (hima) /ɦi.ma/

1. Froid.

Nom commun

Déclinaison de « हिम »	Singulier	Duel	Pluriel
Nominatif	हिमः (himaḥ) हिमम् (himam)	हिमौ (himau) हिमे (hime)	हिमाः (himāḥ) हिमानि (himāni)
Vocatif	हिम (hima) हिम (hima)	हिमौ (himau) हिमे (hime)	हिमाः (himāḥ) हिमानि (himāni)
Accusatif	हिमम् (himam) हिमम् (himam)	हिमौ (himau) हिमे (hime)	हिमान् (himān) हिमानि (himāni)
Génitif	हिमस्य (himasya) हिमस्य (himasya)	हिमयोः (himayoḥ) हिमयोः (himayoḥ)	हिमानाम् (himānām) हिमानाम् (himānām)
Datif	हिमाय (himāya) हिमाय (himāya)	हिमाभ्याम् (himābhyām) हिमाभ्याम् (himābhyām)	हिमेभ्यः (himebhyaḥ) हिमैः (himaiḥ)
Ablatif	हिमात् (himāt) हिमात् (himāt)	हिमाभ्याम् (himābhyām) हिमाभ्याम् (himābhyām)	हिमेभ्यः (himebhyaḥ) हिमेभ्यः (himebhyaḥ)
Locatif	हिमे (hime) हिमे (hime)	हिमयोः (himayoḥ) हिमयोः (himayoḥ)	हिमेषु (himeṣu) हिमेषु (himeṣu)
Instrumental	हिमेन (himena) हिमेन (himena)	हिमाभ्याम् (himābhyām) हिमाभ्याम् (himābhyām)	हिमैः (himaiḥ) हिमैः (himaiḥ)

हिम /ɦi.ma/ (hima) masculin et neutre

1. Neige.

Références

• Pokorny gʰei-