ἀγράμματος
Article et définitions du Wiktionnaire, le dictionnaire libre.
Sommaire |
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| SINGULIER | |||
|---|---|---|---|
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | ἀγράμματος | ἀγράμματος | ἀγράμματον |
| Vocatif | ἀγράμματε | ἀγράμματε | ἀγράμματον |
| Accusatif | ἀγράμματον | ἀγράμματον | ἀγράμματον |
| Génitif | ἀγραμμάτου | ἀγραμμάτου | ἀγραμμάτου |
| Datif | ἀγραμμάτῳ | ἀγραμμάτῳ | ἀγραμμάτῳ |
| PLURIEL | |||
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | ἀγράμματοι | ἀγράμματοι | ἀγράμματα |
| Vocatif | ἀγράμματοι | ἀγράμματοι | ἀγράμματα |
| Accusatif | ἀγραμμάτους | ἀγραμμάτους | ἀγράμματα |
| Génitif | ἀγραμμάτων | ἀγραμμάτων | ἀγραμμάτων |
| Datif | ἀγραμμάτοις | ἀγραμμάτοις | ἀγραμμάτοις |
| DUEL | |||
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | ἀγραμμάτω | ἀγραμμάτω | ἀγραμμάτω |
| Accusatif | ἀγραμμάτω | ἀγραμμάτω | ἀγραμμάτω |
| Génitif | ἀγραμμάτοιν | ἀγραμμάτοιν | ἀγραμμάτοιν |
| Datif | ἀγραμμάτοιν | ἀγραμμάτοιν | ἀγραμμάτοιν |
ἀγράμματος, ος, ον [μᾰ]
- Qui ne sait pas lire, ou écrire.
Références
Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly (1901)
