ἀγράμματος

Grec ancien

Étymologie

du préfixe privatif ἀ- et du génitif de γράμμα donnant γράμματος signifiant « instruction. »

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀγράμματος	ἀγράμματος	ἀγράμματον
Vocatif	ἀγράμματε	ἀγράμματε	ἀγράμματον
Accusatif	ἀγράμματον	ἀγράμματον	ἀγράμματον
Génitif	ἀγραμμάτου	ἀγραμμάτου	ἀγραμμάτου
Datif	ἀγραμμάτῳ	ἀγραμμάτῳ	ἀγραμμάτῳ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀγράμματοι	ἀγράμματοι	ἀγράμματα
Vocatif	ἀγράμματοι	ἀγράμματοι	ἀγράμματα
Accusatif	ἀγραμμάτους	ἀγραμμάτους	ἀγράμματα
Génitif	ἀγραμμάτων	ἀγραμμάτων	ἀγραμμάτων
Datif	ἀγραμμάτοις	ἀγραμμάτοις	ἀγραμμάτοις

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀγραμμάτω	ἀγραμμάτω	ἀγραμμάτω
Accusatif	ἀγραμμάτω	ἀγραμμάτω	ἀγραμμάτω
Génitif	ἀγραμμάτοιν	ἀγραμμάτοιν	ἀγραμμάτοιν
Datif	ἀγραμμάτοιν	ἀγραμμάτοιν	ἀγραμμάτοιν

ἀγράμματος, ος, ον [μᾰ]

1. Qui ne sait pas lire, ou écrire.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette