Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie
- Dérivé de ἀ-, a- (« préfixe privatif ») et δελφύς, delphýs (« matrice, utérus »).
Adjectif
Singulier
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
ἀδελφός |
ἀδελφή |
ἀδελφόν |
| Vocatif |
ἀδελφέ |
ἀδελφή |
ἀδελφόν |
| Accusatif |
ἀδελφόν |
ἀδελφήν |
ἀδελφόν |
| Génitif |
ἀδελφοῦ |
ἀδελφῆς |
ἀδελφοῦ |
| Datif |
ἀδελφῷ |
ἀδελφῇ |
ἀδελφῷ |
Pluriel
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
ἀδελφοί |
ἀδελφαί |
ἀδελφά |
| Vocatif |
ἀδελφοί |
ἀδελφαί |
ἀδελφά |
| Accusatif |
ἀδελφούς |
ἀδελφάς |
ἀδελφά |
| Génitif |
ἀδελφῶν |
ἀδελφῶν |
ἀδελφῶν |
| Datif |
ἀδελφοῖς |
ἀδελφαῖς |
ἀδελφοῖς |
Duel
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
ἀδελφώ |
ἀδελφά |
ἀδελφώ |
| Accusatif |
ἀδελφώ |
ἀδελφά |
ἀδελφώ |
| Génitif |
ἀδελφοῖν |
ἀδελφαῖν |
ἀδελφοῖν |
| Datif |
ἀδελφοῖν |
ἀδελφαῖν |
ἀδελφοῖν |
ἀδελφός, adelphós /a.del.ˈpʰos/ Ancienne écriture : ἀδελϕός.
- Utérin, fraternel, sororal.
- Qui est par couple, double, jumeau.
- Proche parent.
Nom commun
| Cas |
Singulier |
Pluriel |
Duel |
| Nominatif |
ὁ |
ἀδελφός |
οἱ |
ἀδελφοί |
τὼ |
ἀδελφώ |
| Vocatif |
|
ἀδελφέ |
|
ἀδελφοί |
|
ἀδελφώ |
| Accusatif |
τὸν |
ἀδελφόν |
τοὺς |
ἀδελφούς |
τὼ |
ἀδελφώ |
| Génitif |
τοῦ |
ἀδελφοῦ |
τῶν |
ἀδελφῶν |
τοῖν |
ἀδελφοῖν |
| Datif |
τῷ |
ἀδελφῷ |
τοῖς |
ἀδελφοῖς |
τοῖν |
ἀδελφοῖν |
ἀδελφός, adelphós /a.del.ˈpʰos/ masculin Ancienne écriture : ἀδελϕός.
- Frère.
- Homme de la même tribu ou nation.
- Collègue, confrère.
- Terme d'affection en parlant d'un ami.
- Désigne un membre de la communauté chrétienne.
- Terme de courtoisie entre souverains.
Variantes
Références