ἀδιάϐατος

Grec ancien

Étymologie

Du préfixe privatif ἀ- et de διαϐαίνω.

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀδιάϐατος	ἀδιάϐατος	ἀδιάϐατον
Vocatif	ἀδιάϐατε	ἀδιάϐατε	ἀδιάϐατον
Accusatif	ἀδιάϐατον	ἀδιάϐατον	ἀδιάϐατον
Génitif	ἀδιαϐάτου	ἀδιαϐάτου	ἀδιαϐάτου
Datif	ἀδιαϐάτῳ	ἀδιαϐάτῳ	ἀδιαϐάτῳ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀδιάϐατοι	ἀδιάϐατοι	ἀδιάϐατα
Vocatif	ἀδιάϐατοι	ἀδιάϐατοι	ἀδιάϐατα
Accusatif	ἀδιαϐάτους	ἀδιαϐάτους	ἀδιάϐατα
Génitif	ἀδιαϐάτων	ἀδιαϐάτων	ἀδιαϐάτων
Datif	ἀδιαϐάτοις	ἀδιαϐάτοις	ἀδιαϐάτοις

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀδιαϐάτω	ἀδιαϐάτω	ἀδιαϐάτω
Accusatif	ἀδιαϐάτω	ἀδιαϐάτω	ἀδιαϐάτω
Génitif	ἀδιαϐάτοιν	ἀδιαϐάτοιν	ἀδιαϐάτοιν
Datif	ἀδιαϐάτοιν	ἀδιαϐάτοιν	ἀδιαϐάτοιν

ἀδιάϐατος, ος, ον [ϐᾰ]

1. Qu’on ne peut traverser, infranchissable.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette