ἀκόρεστος

Grec ancien

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀκόρεστος	ἀκόρεστος	ἀκόρεστον
Vocatif	ἀκόρεστε	ἀκόρεστε	ἀκόρεστον
Accusatif	ἀκόρεστον	ἀκόρεστον	ἀκόρεστον
Génitif	ἀκόρεστου	ἀκόρεστου	ἀκόρεστου
Datif	ἀκόρεστῳ	ἀκόρεστῳ	ἀκόρεστῳ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀκόρεστοι	ἀκόρεστοι	ἀκόρεστα
Vocatif	ἀκόρεστοι	ἀκόρεστοι	ἀκόρεστα
Accusatif	ἀκόρεστους	ἀκόρεστους	ἀκόρεστα
Génitif	ἀκόρεστων	ἀκόρεστων	ἀκόρεστων
Datif	ἀκόρεστοις	ἀκόρεστοις	ἀκόρεστοις

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἀκόρεστω	ἀκόρεστω	ἀκόρεστω
Accusatif	ἀκόρεστω	ἀκόρεστω	ἀκόρεστω
Génitif	ἀκόρεστοιν	ἀκόρεστοιν	ἀκόρεστοιν
Datif	ἀκόρεστοιν	ἀκόρεστοιν	ἀκόρεστοιν

ἀκόρεστος, ος, ον . Ancienne écriture : ἀϰόρεστος.

1. (Passif) Insatiable, inépuisable.
2. (Actif) Qui ne cause aucune satiété.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, 1952, éditions Jean de Gigord, Paris