ἀνδρεῖος
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Grec ancien [modifier]
Étymologie
- De ἀνήρ, anếr (« homme »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ἀνδρεῖος | ἀνδρεία | ἀνδρεῖον | ἀνδρεῖοι | ἀνδρεῖαι | ἀνδρεῖα | ἀνδρείω | ἀνδρεία | ἀνδρείω |
| Vocatif | ἀνδρεῖε | ἀνδρεία | ἀνδρεῖον | ἀνδρεῖοι | ἀνδρεῖαι | ἀνδρεῖα | ἀνδρείω | ἀνδρεία | ἀνδρείω |
| Accusatif | ἀνδρεῖον | ἀνδρείαν | ἀνδρεῖον | ἀνδρείους | ἀνδρείας | ἀνδρεῖα | ἀνδρείω | ἀνδρεία | ἀνδρείω |
| Génitif | ἀνδρείου | ἀνδρείας | ἀνδρείου | ἀνδρείων | ἀνδρείων | ἀνδρείων | ἀνδρείοιν | ἀνδρείαιν | ἀνδρείοιν |
| Datif | ἀνδρείῳ | ἀνδρείᾳ | ἀνδρείῳ | ἀνδρείοις | ἀνδρείαις | ἀνδρείοις | ἀνδρείοιν | ἀνδρείαιν | ἀνδρείοιν |
ἀνδρεῖος, andreîos /an.ˈdreːˌ.os/
