ἐρώμενος
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Grec ancien [modifier]
Étymologie
- Du participe présent passif du verbe ἐράω, eráô (« aimer d’amour », « désirer »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | ἐρώμενος | οἱ | ἐρώμενοι | τὼ | ἐρωμένω |
| Vocatif | ἐρώμενε | ἐρώμενοι | ἐρωμένω | |||
| Accusatif | τὸν | ἐρώμενον | τοὺς | ἐρωμένους | τὼ | ἐρωμένω |
| Génitif | τοῦ | ἐρωμένου | τῶν | ἐρωμένων | τοῖν | ἐρωμένοιν |
| Datif | τῷ | ἐρωμένῳ | τοῖς | ἐρωμένοις | τοῖν | ἐρωμένοιν |
ἐρώμενος, erốmenos /e.ˈrɔː.me.nos/ masculin (équivalent féminin : ἐρωμένη)
Mots dérivés dans d’autres langues
- français : éromène
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ἐρώμενος | ἐρωμένη | ἐρώμενον | ἐρώμενοι | ἐρώμεναι | ἐρώμενα | ἐρωμένω | ἐρωμένα | ἐρωμένω |
| Vocatif | ἐρώμενε | ἐρωμένη | ἐρώμενον | ἐρώμενοι | ἐρώμεναι | ἐρώμενα | ἐρωμένω | ἐρωμένω | ἐρωμένω |
| Accusatif | ἐρώμενον | ἐρωμένην | ἐρώμενον | ἐρωμένους | ἐρωμένας | ἐρώμενα | ἐρωμένω | ἐρωμένα | ἐρωμένω |
| Génitif | ἐρωμένου | ἐρωμένης | ἐρωμένου | ἐρωμένων | ἐρωμένων | ἐρωμένων | ἐρωμένοιν | ἐρωμέναιν | ἐρωμένοιν |
| Datif | ἐρωμένῳ | ἐρωμένῃ | ἐρωμένῳ | ἐρωμένοις | ἐρωμέναις | ἐρωμένοις | ἐρωμένοιν | ἐρωμέναιν | ἐρωμένοιν |
ἐρώμενος, erốmenos /e.ˈrɔː.me.nos/ masculin
- Participe présent passif de ἐράω.