ἔντερον

Grec ancien

Étymologie

De l’indo-européen commun h₁énteros.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	τὸ	ἔντερον	τὰ	ἔντερα	τὼ	ἐντέρω
Vocatif		ἔντερον		ἔντερα		ἐντέρω
Accusatif	τὸ	ἔντερον	τὰ	ἔντερα	τὼ	ἐντέρω
Génitif	τοῦ	ἐντέρου	τῶν	ἐντέρων	τοῖν	ἐντέροιν
Datif	τῷ	ἐντέρῳ	τοῖς	ἐντέροις	τοῖν	ἐντέροιν

ἔντερον, énteron /ˈen.te.ron/ neutre

1. L’intérieur.
2. Intestin.
   1. Boyau, poche.
   2. Intérieur d'un fruit.
3. Ventre.
4. ἔντερα, γῶς : Vers de terre.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette