ἰσχνός
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Grec ancien [modifier]
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ἰσχνός | ἰσχνή | ἰσχνόν | ἰσχνοί | ἰσχναί | ἰσχνά | ἰσχνώ | ἰσχνά | ἰσχνώ |
| Vocatif | ἰσχνέ | ἰσχνή | ἰσχνόν | ἰσχνοί | ἰσχναί | ἰσχνά | ἰσχνώ | ἰσχνά | ἰσχνώ |
| Accusatif | ἰσχνόν | ἰσχνήν | ἰσχνόν | ἰσχνούς | ἰσχνάς | ἰσχνά | ἰσχνώ | ἰσχνά | ἰσχνώ |
| Génitif | ἰσχνοῦ | ἰσχνῆς | ἰσχνοῦ | ἰσχνῶν | ἰσχνῶν | ἰσχνῶν | ἰσχνοῖν | ἰσχναῖν | ἰσχνοῖν |
| Datif | ἰσχνῷ | ἰσχνῇ | ἰσχνῷ | ἰσχνοῖς | ἰσχναῖς | ἰσχνοῖς | ἰσχνοῖν | ἰσχναῖν | ἰσχνοῖν |
ἰσχνός, ή, όν
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
- Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952