ὀρθογραφία
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Grec ancien
Étymologie
- De ὀρθογράφος, orthográphos (« bon scribe ») et -ία, -ía.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | ὀρθογραφία | αἱ | ὀρθογραφίαι | τὼ | ὀρθογραφία |
| Vocatif | ὀρθογραφία | ὀρθογραφίαι | ὀρθογραφία | |||
| Accusatif | τὴν | ὀρθογραφίαν | τὰς | ὀρθογραφίας | τὼ | ὀρθογραφία |
| Génitif | τῆς | ὀρθογραφίας | τῶν | ὀρθογραφιῶν | τοῖν | ὀρθογραφίαιν |
| Datif | τῇ | ὀρθογραφίᾳ | ταῖς | ὀρθογραφίαις | τοῖν | ὀρθογραφίαιν |
ὀρθογραφία, orthographía /oɾ.tʰo.ɡɾa.ˈpʰi.a/
- Écriture correcte, orthographe.
- Orthographie.
