ὀρφανός
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Grec ancien [modifier]
Étymologie
- De l’indo-européen commun *Hórbʰo- (« petit enfant », « orphelin », « jeune esclave »). Apparenté au latin orbus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ὀρφανός | ὀρφανή | ὀρφανόν | ὀρφανοί | ὀρφαναί | ὀρφανά | ὀρφανώ | ὀρφανά | ὀρφανώ |
| Vocatif | ὀρφανέ | ὀρφανή | ὀρφανόν | ὀρφανοί | ὀρφαναί | ὀρφανά | ὀρφανώ | ὀρφανά | ὀρφανώ |
| Accusatif | ὀρφανόν | ὀρφανήν | ὀρφανόν | ὀρφανούς | ὀρφανάς | ὀρφανά | ὀρφανώ | ὀρφανά | ὀρφανώ |
| Génitif | ὀρφανοῦ | ὀρφανῆς | ὀρφανοῦ | ὀρφανῶν | ὀρφανῶν | ὀρφανῶν | ὀρφανοῖν | ὀρφαναῖν | ὀρφανοῖν |
| Datif | ὀρφανῷ | ὀρφανῇ | ὀρφανῷ | ὀρφανοῖς | ὀρφαναῖς | ὀρφανοῖς | ὀρφανοῖν | ὀρφαναῖν | ὀρφανοῖν |
ὀρφανός, orphanós /or.pʰa.ˈnos/
Dérivés
Mots dérivés dans d’autres langues
- grec : orphanus