-is
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Suffixe
-is /i/
- Suffixe nominal.
Composés
Voir aussi
[modifier] Espéranto
Suffixe
-is /Prononciation ?/
- Terminaison indiquant un verbe conjugué au passé.
Voir aussi
[modifier] Latin
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | -is | -is | -e | -es | -es | -ia |
| Vocatif | -is | -is | -e | -es | -es | -ia |
| Accusatif | -em | -em | -e | -es | -es | -ia |
| Génitif | -is | -is | -is | -ium | -ium | -ium |
| Datif | -i | -i | -i | -ibus | -ibus | -ibus |
| Ablatif | -i | -i | -i | -ibus | -ibus | -ibus |
-is /Prononciation ?/ (comparatif : -ior)