Annexe:Conjugaison en français/alentir

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Conjugaison en français
alentir
Verbe du deuxième groupe,
conjugué comme {{fr-conj-2}}

Conjugaison de alentir, verbe du 2e groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.


Sommaire

Modes impersonnels

 Mode   Présent   Passé 
 Infinitif     alentir  /a.lɑ̃.tiʁ/  avoir  alenti  /a.vwaʁ‿a.lɑ̃.ti/
Gérondif   en  alentissant  /ɑ̃.n‿a.lɑ̃.ti.sɑ̃/  en ayant  alenti  /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃.t‿a.lɑ̃.ti/
 Participe    alentissant  /a.lɑ̃.ti.sɑ̃/   alenti /a.lɑ̃.ti/

Indicatif

Présent
j’ alentis /ʒ‿ a.lɑ̃.ti/
tu  alentis /ty  a.lɑ̃.ti/
il/elle/on  alentit /[il/ɛl/ɔ̃]  a.lɑ̃.ti/
nous  alentissons /nu.z‿ a.lɑ̃.ti.sɔ̃/
vous  alentissez /vu.z‿ a.lɑ̃.ti.se/
ils/elles  alentissent /[il/ɛl].z‿ a.lɑ̃.tis/
Passé composé
j’ai  alenti  /ʒ‿e a.lɑ̃.ti/
tu as  alenti  /ty a.z‿a.lɑ̃.ti/
il/elle/on a  alenti  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿a.t‿a.lɑ̃.ti/
nous avons  alenti  /nu.z‿a.vɔ̃.z‿a.lɑ̃.ti/
vous avez  alenti  /vu.z‿a.ve.z‿a.lɑ̃.ti/
ils/elles ont  alenti  /[i/ɛ]l.z‿ɔ̃.t‿a.lɑ̃.ti/
Imparfait
j’ alentissais /ʒ‿ a.lɑ̃.ti.sɛ/
tu  alentissais /ty  a.lɑ̃.ti.sɛ/
il/elle/on  alentissait /[il/ɛl/ɔ̃]  a.lɑ̃.ti.sɛ/
nous  alentissions /nu.z‿ a.lɑ̃.ti.sjɔ̃/
vous  alentissiez /vu.z‿ a.lɑ̃.ti.sje/
ils/elles  alentissaient /[il/ɛl].z‿ a.lɑ̃.ti.sɛ/
Plus-que-parfait
j’avais  alenti  /ʒ‿a.vɛ.z‿a.lɑ̃.ti/
tu avais  alenti  /ty a.vɛ.z‿a.lɑ̃.ti/
il/elle/on avait  alenti  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿a.vɛ.t‿a.lɑ̃.ti/
nous avions  alenti  /nu.z‿a.vjɔ̃.z‿a.lɑ̃.ti/
vous aviez  alenti  /vu.z‿a.vje.z‿a.lɑ̃.ti/
ils/elles avaient  alenti  /[i/ɛ]l.z‿a.vɛ.t‿a.lɑ̃.ti/
Passé simple
j’ alentis /ʒ‿ a.lɑ̃.ti/
tu  alentis /ty  a.lɑ̃.ti/
il/elle/on  alentit /[il/ɛl/ɔ̃]  a.lɑ̃.ti/
nous  alentîmes /nu.z‿ a.lɑ̃.tim/
vous  alentîtes /vu.z‿ a.lɑ̃.tit/
ils/elles  alentirent /[il/ɛl].z‿ a.lɑ̃.tiʁ/
Passé antérieur
j’eus  alenti  /ʒ‿y.z‿a.lɑ̃.ti/
tu eus  alenti  /ty y.z‿a.lɑ̃.ti/
il/elle/on eut  alenti  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿a.lɑ̃.ti/
nous eûmes  alenti  /nu.z‿ym.z‿a.lɑ̃.ti/
vous eûtes  alenti  /vu.z‿yt.z‿a.lɑ̃.ti/
ils/elles eurent  alenti  /[i/ɛ]l.z‿yʁ.t‿a.lɑ̃.ti/
Futur simple
j’ alentirai /ʒ‿ a.lɑ̃.ti.ʁe/
tu  alentiras /ty  a.lɑ̃.ti.ʁa/
il/elle/on  alentira /[il/ɛl/ɔ̃]  a.lɑ̃.ti.ʁa/
nous  alentirons /nu.z‿ a.lɑ̃.ti.ʁɔ̃/
vous  alentirez /vu.z‿ a.lɑ̃.ti.ʁe/
ils/elles  alentiront /[il/ɛl].z‿ a.lɑ̃.ti.ʁɔ̃/
Futur antérieur
j’aurai  alenti  /ʒ‿o.ʁe a.lɑ̃.ti/
tu auras  alenti  /ty o.ʁa.z‿a.lɑ̃.ti/
il/elle/on aura  alenti  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿o.ʁa a.lɑ̃.ti/
nous aurons  alenti  /nu.z‿o.ʁɔ̃.z‿a.lɑ̃.ti/
vous aurez  alenti  /vu.z‿o.ʁe.z‿a.lɑ̃.ti/
ils/elles auront  alenti  /[i/ɛ]l.z‿o.ʁɔ̃.t‿a.lɑ̃.ti/

Subjonctif

Présent
que j’ alentisse /kə ʒ‿ a.lɑ̃.tis/
que tu  alentisses /kə ty  a.lɑ̃.tis/
qu’il/elle/on  alentisse /k‿[il/ɛl/ɔ̃]  a.lɑ̃.tis/
que nous  alentissions /kə nu.z‿ a.lɑ̃.ti.sjɔ̃/
que vous  alentissiez /kə vu.z‿ a.lɑ̃.ti.sje/
qu’ils/elles  alentissent /k‿[il/ɛl].z‿ a.lɑ̃.tis/
Passé
que j’aie  alenti  /kə ʒ‿ɛ a.lɑ̃.ti/
que tu aies  alenti  /kə ty ɛ.z‿a.lɑ̃.ti/
qu’il/elle/on ait  alenti  /k‿[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿ɛ.t‿a.lɑ̃.ti/
que nous ayons  alenti  /kə nu.z‿ɛ.jɔ̃.z‿a.lɑ̃.ti/
que vous ayez  alenti  /kə vu.z‿ɛ.je.z‿a.lɑ̃.ti/
qu’ils/elles aient  alenti  /k‿[i/ɛ]l.z‿ɛ.t‿a.lɑ̃.ti/
Imparfait
que j’ alentisse /kə ʒ‿ a.lɑ̃.tis/
que tu  alentisses /kə ty  a.lɑ̃.tis/
qu’il/elle/on  alentît /k‿[il/ɛl/ɔ̃]  a.lɑ̃.ti/
que nous  alentissions /kə nu.z‿ a.lɑ̃.ti.sjɔ̃/
que vous  alentissiez /kə vu.z‿ a.lɑ̃.ti.sje/
qu’ils/elles  alentissent /k‿[il/ɛl].z‿ a.lɑ̃.tis/
Plus-que-parfait
que j’eusse  alenti  /kə ʒ‿ys a.lɑ̃.ti/
que tu eusses  alenti  /kə ty ys.z‿a.lɑ̃.ti/
qu’il/elle/on eût  alenti  /k‿[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿a.lɑ̃.ti/
que nous eussions  alenti  /kə nu.z‿y.sjɔ̃.z‿a.lɑ̃.ti/
que vous eussiez  alenti  /kə vu.z‿y.sje.z‿a.lɑ̃.ti/
qu’ils/elles eussent  alenti  /k‿[i/ɛ]l.z‿ys.t‿a.lɑ̃.ti/

Conditionnel

Présent
j’ alentirais /ʒ‿ a.lɑ̃.ti.ʁɛ/
tu  alentirais /ty  a.lɑ̃.ti.ʁɛ/
il/elle/on  alentirait /[il/ɛl/ɔ̃]  a.lɑ̃.ti.ʁɛ/
nous  alentirions /nu.z‿ a.lɑ̃.ti.ʁjɔ̃/
vous  alentiriez /vu.z‿ a.lɑ̃.ti.ʁje/
ils/elles  alentiraient /[il/ɛl].z‿ a.lɑ̃.ti.ʁɛ/
Passé 1re forme
j’aurais  alenti  /ʒ‿o.ʁɛ.z‿a.lɑ̃.ti/
tu aurais  alenti  /ty o.ʁɛ.z‿a.lɑ̃.ti/
il/elle/on aurait  alenti  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿o.ʁɛ.t‿a.lɑ̃.ti/
nous aurions  alenti  /nu.z‿o.ʁjɔ̃.z‿a.lɑ̃.ti/
vous auriez  alenti  /vu.z‿o.ʁje.z‿a.lɑ̃.ti/
ils/elles auraient  alenti  /[i/ɛ]l.z‿oʁɛ.t‿a.lɑ̃.ti/
 
Passé 2e forme
j’eusse  alenti  /ʒ‿ys a.lɑ̃.ti/
tu eusses  alenti  /ty ys.z‿a.lɑ̃.ti/
il/elle/on eût  alenti  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿a.lɑ̃.ti/
nous eussions  alenti  /nu.z‿y.sjɔ̃.z‿a.lɑ̃.ti/
vous eussiez  alenti  /vu.z‿y.sje.z‿a.lɑ̃.ti/
ils/elles eussent  alenti  /[i/ɛ]l.z‿ys.t‿a.lɑ̃.ti/

Impératif

Présent
  alentis  /a.lɑ̃.ti/
  alentissons  /a.lɑ̃.ti.sɔ̃/
  alentissez  /a.lɑ̃.ti.se/
Passé
 aie  alenti   /ɛ a.lɑ̃.ti/ 
 ayons  alenti   /ɛ.jɔ̃.z‿a.lɑ̃.ti/ 
 ayez  alenti   /ɛ.je.z‿a.lɑ̃.ti/