Annexe:Conjugaison en français/apparenter

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Conjugaison en français
apparenter
Verbe du premier groupe,
conjugué comme {{fr-conj-1}}

Conjugaison de apparenter, verbe du 1er groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.


Sommaire

Modes impersonnels

 Mode   Présent   Passé 
 Infinitif     apparenter  /a.pa.ʁɑ̃.te/  avoir  apparenté  /a.vwaʁ‿a.pa.ʁɑ̃.te/
Gérondif   en  apparentant  /ɑ̃.n‿a.pa.ʁɑ̃.tɑ̃/  en ayant  apparenté  /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
 Participe    apparentant  /a.pa.ʁɑ̃.tɑ̃/   apparenté /a.pa.ʁɑ̃.te/

Indicatif

Présent
j’ apparente /ʒ‿ a.pa.ʁɑ̃t/
tu  apparentes /ty  a.pa.ʁɑ̃t/
il/elle/on  apparente /[il/ɛl/ɔ̃]  a.pa.ʁɑ̃t/
nous  apparentons /nu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tɔ̃/
vous  apparentez /vu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.te/
ils/elles  apparentent /[il/ɛl].z‿ a.pa.ʁɑ̃t/
Passé composé
j’ai  apparenté  /ʒ‿e a.pa.ʁɑ̃.te/
tu as  apparenté  /ty a.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
il/elle/on a  apparenté  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿a.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
nous avons  apparenté  /nu.z‿a.vɔ̃.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
vous avez  apparenté  /vu.z‿a.ve.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
ils/elles ont  apparenté  /[i/ɛ]l.z‿ɔ̃.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
Imparfait
j’ apparentais /ʒ‿ a.pa.ʁɑ̃.tɛ/
tu  apparentais /ty  a.pa.ʁɑ̃.tɛ/
il/elle/on  apparentait /[il/ɛl/ɔ̃]  a.pa.ʁɑ̃.tɛ/
nous  apparentions /nu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tjɔ̃/
vous  apparentiez /vu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tje/
ils/elles  apparentaient /[il/ɛl].z‿ a.pa.ʁɑ̃.tɛ/
Plus-que-parfait
j’avais  apparenté  /ʒ‿a.vɛ.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
tu avais  apparenté  /ty a.vɛ.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
il/elle/on avait  apparenté  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿a.vɛ.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
nous avions  apparenté  /nu.z‿a.vjɔ̃.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
vous aviez  apparenté  /vu.z‿a.vje.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
ils/elles avaient  apparenté  /[i/ɛ]l.z‿a.vɛ.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
Passé simple
j’ apparentai /ʒ‿ a.pa.ʁɑ̃.te/
tu  apparentas /ty  a.pa.ʁɑ̃.ta/
il/elle/on  apparenta /[il/ɛl/ɔ̃]  a.pa.ʁɑ̃.ta/
nous  apparentâmes /nu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tam/
vous  apparentâtes /vu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tat/
ils/elles  apparentèrent /[il/ɛl].z‿ a.pa.ʁɑ̃.tɛʁ/
Passé antérieur
j’eus  apparenté  /ʒ‿y.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
tu eus  apparenté  /ty y.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
il/elle/on eut  apparenté  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
nous eûmes  apparenté  /nu.z‿ym.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
vous eûtes  apparenté  /vu.z‿yt.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
ils/elles eurent  apparenté  /[i/ɛ]l.z‿yʁ.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
Futur simple
j’ apparenterai /ʒ‿ a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁe/
tu  apparenteras /ty  a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁa/
il/elle/on  apparentera /[il/ɛl/ɔ̃]  a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁa/
nous  apparenterons /nu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁɔ̃/
vous  apparenterez /vu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁe/
ils/elles  apparenteront /[il/ɛl].z‿ a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁɔ̃/
Futur antérieur
j’aurai  apparenté  /ʒ‿o.ʁe a.pa.ʁɑ̃.te/
tu auras  apparenté  /ty o.ʁa.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
il/elle/on aura  apparenté  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿o.ʁa a.pa.ʁɑ̃.te/
nous aurons  apparenté  /nu.z‿o.ʁɔ̃.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
vous aurez  apparenté  /vu.z‿o.ʁe.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
ils/elles auront  apparenté  /[i/ɛ]l.z‿o.ʁɔ̃.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/

Subjonctif

Présent
que j’ apparente /kə ʒ‿ a.pa.ʁɑ̃t/
que tu  apparentes /kə ty  a.pa.ʁɑ̃t/
qu’il/elle/on  apparente /k‿[il/ɛl/ɔ̃]  a.pa.ʁɑ̃t/
que nous  apparentions /kə nu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tjɔ̃/
que vous  apparentiez /kə vu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tje/
qu’ils/elles  apparentent /k‿[il/ɛl].z‿ a.pa.ʁɑ̃t/
Passé
que j’aie  apparenté  /kə ʒ‿ɛ a.pa.ʁɑ̃.te/
que tu aies  apparenté  /kə ty ɛ.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
qu’il/elle/on ait  apparenté  /k‿[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿ɛ.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
que nous ayons  apparenté  /kə nu.z‿ɛ.jɔ̃.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
que vous ayez  apparenté  /kə vu.z‿ɛ.je.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
qu’ils/elles aient  apparenté  /k‿[i/ɛ]l.z‿ɛ.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
Imparfait
que j’ apparentasse /kə ʒ‿ a.pa.ʁɑ̃.tas/
que tu  apparentasses /kə ty  a.pa.ʁɑ̃.tas/
qu’il/elle/on  apparentât /k‿[il/ɛl/ɔ̃]  a.pa.ʁɑ̃.ta/
que nous  apparentassions /kə nu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.ta.sjɔ̃/
que vous  apparentassiez /kə vu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.ta.sje/
qu’ils/elles  apparentassent /k‿[il/ɛl].z‿ a.pa.ʁɑ̃.tas/
Plus-que-parfait
que j’eusse  apparenté  /kə ʒ‿ys a.pa.ʁɑ̃.te/
que tu eusses  apparenté  /kə ty ys.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
qu’il/elle/on eût  apparenté  /k‿[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
que nous eussions  apparenté  /kə nu.z‿y.sjɔ̃.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
que vous eussiez  apparenté  /kə vu.z‿y.sje.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
qu’ils/elles eussent  apparenté  /k‿[i/ɛ]l.z‿ys.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/

Conditionnel

Présent
j’ apparenterais /ʒ‿ a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁɛ/
tu  apparenterais /ty  a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁɛ/
il/elle/on  apparenterait /[il/ɛl/ɔ̃]  a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁɛ/
nous  apparenterions /nu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁjɔ̃/
vous  apparenteriez /vu.z‿ a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁje/
ils/elles  apparenteraient /[il/ɛl].z‿ a.pa.ʁɑ̃.tə.ʁɛ/
Passé 1re forme
j’aurais  apparenté  /ʒ‿o.ʁɛ.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
tu aurais  apparenté  /ty o.ʁɛ.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
il/elle/on aurait  apparenté  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿o.ʁɛ.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
nous aurions  apparenté  /nu.z‿o.ʁjɔ̃.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
vous auriez  apparenté  /vu.z‿o.ʁje.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
ils/elles auraient  apparenté  /[i/ɛ]l.z‿oʁɛ.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
 
Passé 2e forme
j’eusse  apparenté  /ʒ‿ys a.pa.ʁɑ̃.te/
tu eusses  apparenté  /ty ys.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
il/elle/on eût  apparenté  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/
nous eussions  apparenté  /nu.z‿y.sjɔ̃.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
vous eussiez  apparenté  /vu.z‿y.sje.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/
ils/elles eussent  apparenté  /[i/ɛ]l.z‿ys.t‿a.pa.ʁɑ̃.te/

Impératif

Présent
  apparente  /a.pa.ʁɑ̃t/
  apparentons  /a.pa.ʁɑ̃.tɔ̃/
  apparentez  /a.pa.ʁɑ̃.te/
Passé
 aie  apparenté   /ɛ a.pa.ʁɑ̃.te/ 
 ayons  apparenté   /ɛ.jɔ̃.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/ 
 ayez  apparenté   /ɛ.je.z‿a.pa.ʁɑ̃.te/