Annexe:Conjugaison en français/arroger
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Conjugaison en français |
|---|
| s’arroger |
| Verbe du premier groupe, conjugué comme {{fr-conj-1-ger}} |
s’arroger, verbe réfléchi du 1er groupe, conjugué avec l’auxiliaire être.
Sommaire |
[modifier] Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | s’ | arroger | /s‿a.ʁɔ.ʒe/ | s’être | arrogé | /s‿ɛtʁ‿a.ʁɔ.ʒe/ |
| Gérondif | en s’ | arrogeant | /ɑ̃ s‿a.ʁɔ.ʒɑ̃/ | en s’étant | arrogé | /ɑ̃ s‿e.tɑ̃.t‿a.ʁɔ.ʒe/ |
| Participe | arrogeant | /a.ʁɔ.ʒɑ̃/ | arrogé | /a.ʁɔ.ʒe/ | ||
[modifier] Indicatif
[modifier] Subjonctif
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Conditionnel
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Impératif
|
|
||||||||||||||