Annexe:Conjugaison en français/bannir
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Conjugaison en français |
|---|
| bannir |
| Verbe du deuxième groupe, conjugué comme {{fr-conj-2}} |
Conjugaison de bannir, verbe du 2e groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.
Sommaire |
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | bannir | /ba.niʁ/ | avoir | banni | /a.vwaʁ ba.ni/ | |
| Gérondif | en | bannissant | /ɑ̃ ba.ni.sɑ̃/ | en ayant | banni | /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃ ba.ni/ |
| Participe | bannissant | /ba.ni.sɑ̃/ | banni | /ba.ni/ | ||
Indicatif
Subjonctif
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Conditionnel
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
|
|||||||||||||||||||||||||