Annexe:Conjugaison en français/bleuir
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Conjugaison en français |
|---|
| bleuir |
| Verbe du deuxième groupe, conjugué comme {{fr-conj-2}} |
bleuir, verbe du 2e groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.
Sommaire |
[modifier] Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | bleuir | /bløiʁ/ | avoir | bleui | /a.vwaʁ bløi/ | |
| Gérondif | en | bleuissant | /ɑ̃ bløi.sɑ̃/ | en ayant | bleui | /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃ bløi/ |
| Participe | bleuissant | /bløi.sɑ̃/ | bleui | /bløi/ | ||
[modifier] Indicatif
[modifier] Subjonctif
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Conditionnel
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Impératif
|
|
|||||||||||||||||||||||||