Annexe:Conjugaison en français/bruir
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Conjugaison en français |
|---|
| bruir |
| Verbe du deuxième groupe, conjugué comme {{fr-conj-2}} |
bruir, verbe du 2e groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.
Sommaire |
[modifier] Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | bruir | /bʁyiʁ/ | avoir | brui | /a.vwaʁ bʁyi/ | |
| Gérondif | en | bruissant | /ɑ̃ bʁyi.sɑ̃/ | en ayant | brui | /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃ bʁyi/ |
| Participe | bruissant | /bʁyi.sɑ̃/ | brui | /bʁyi/ | ||
[modifier] Indicatif
[modifier] Subjonctif
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Conditionnel
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Impératif
|
|
|||||||||||||||||||||||||