Annexe:Conjugaison en français/indigner

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Conjugaison en français
indigner
Verbe du premier groupe,
conjugué comme {{fr-conj-1}}

Conjugaison de indigner, verbe du 1er groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.


Sommaire

Modes impersonnels

 Mode   Présent   Passé 
 Infinitif     indigner  /ɛ̃.di.ɲe/  avoir  indigné  /a.vwaʁ‿ɛ̃.di.ɲe/
Gérondif   en  indignant  /ɑ̃.n‿ɛ̃.di.ɲɑ̃/  en ayant  indigné  /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃.t‿ɛ̃.di.ɲe/
 Participe    indignant  /ɛ̃.di.ɲɑ̃/   indigné /ɛ̃.di.ɲe/

Indicatif

Présent
j’ indigne /ʒ‿ ɛ̃.diɲ/
tu  indignes /ty  ɛ̃.diɲ/
il/elle/on  indigne /[il/ɛl/ɔ̃]  ɛ̃.diɲ/
nous  indignons /nu.z‿ ɛ̃.di.ɲɔ̃/
vous  indignez /vu.z‿ ɛ̃.di.ɲe/
ils/elles  indignent /[il/ɛl].z‿ ɛ̃.diɲ/
Passé composé
j’ai  indigné  /ʒ‿e ɛ̃.di.ɲe/
tu as  indigné  /ty a.z‿ɛ̃.di.ɲe/
il/elle/on a  indigné  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿a.t‿ɛ̃.di.ɲe/
nous avons  indigné  /nu.z‿a.vɔ̃.z‿ɛ̃.di.ɲe/
vous avez  indigné  /vu.z‿a.ve.z‿ɛ̃.di.ɲe/
ils/elles ont  indigné  /[i/ɛ]l.z‿ɔ̃.t‿ɛ̃.di.ɲe/
Imparfait
j’ indignais /ʒ‿ ɛ̃.di.ɲɛ/
tu  indignais /ty  ɛ̃.di.ɲɛ/
il/elle/on  indignait /[il/ɛl/ɔ̃]  ɛ̃.di.ɲɛ/
nous  indignions /nu.z‿ ɛ̃.di.ɲjɔ̃/
vous  indigniez /vu.z‿ ɛ̃.di.ɲje/
ils/elles  indignaient /[il/ɛl].z‿ ɛ̃.di.ɲɛ/
Plus-que-parfait
j’avais  indigné  /ʒ‿a.vɛ.z‿ɛ̃.di.ɲe/
tu avais  indigné  /ty a.vɛ.z‿ɛ̃.di.ɲe/
il/elle/on avait  indigné  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿a.vɛ.t‿ɛ̃.di.ɲe/
nous avions  indigné  /nu.z‿a.vjɔ̃.z‿ɛ̃.di.ɲe/
vous aviez  indigné  /vu.z‿a.vje.z‿ɛ̃.di.ɲe/
ils/elles avaient  indigné  /[i/ɛ]l.z‿a.vɛ.t‿ɛ̃.di.ɲe/
Passé simple
j’ indignai /ʒ‿ ɛ̃.di.ɲe/
tu  indignas /ty  ɛ̃.di.ɲa/
il/elle/on  indigna /[il/ɛl/ɔ̃]  ɛ̃.di.ɲa/
nous  indignâmes /nu.z‿ ɛ̃.di.ɲam/
vous  indignâtes /vu.z‿ ɛ̃.di.ɲat/
ils/elles  indignèrent /[il/ɛl].z‿ ɛ̃.di.ɲɛʁ/
Passé antérieur
j’eus  indigné  /ʒ‿y.z‿ɛ̃.di.ɲe/
tu eus  indigné  /ty y.z‿ɛ̃.di.ɲe/
il/elle/on eut  indigné  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿ɛ̃.di.ɲe/
nous eûmes  indigné  /nu.z‿ym.z‿ɛ̃.di.ɲe/
vous eûtes  indigné  /vu.z‿yt.z‿ɛ̃.di.ɲe/
ils/elles eurent  indigné  /[i/ɛ]l.z‿yʁ.t‿ɛ̃.di.ɲe/
Futur simple
j’ indignerai /ʒ‿ ɛ̃.di.ɲə.ʁe/
tu  indigneras /ty  ɛ̃.di.ɲə.ʁa/
il/elle/on  indignera /[il/ɛl/ɔ̃]  ɛ̃.di.ɲə.ʁa/
nous  indignerons /nu.z‿ ɛ̃.di.ɲə.ʁɔ̃/
vous  indignerez /vu.z‿ ɛ̃.di.ɲə.ʁe/
ils/elles  indigneront /[il/ɛl].z‿ ɛ̃.di.ɲə.ʁɔ̃/
Futur antérieur
j’aurai  indigné  /ʒ‿o.ʁe ɛ̃.di.ɲe/
tu auras  indigné  /ty o.ʁa.z‿ɛ̃.di.ɲe/
il/elle/on aura  indigné  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿o.ʁa ɛ̃.di.ɲe/
nous aurons  indigné  /nu.z‿o.ʁɔ̃.z‿ɛ̃.di.ɲe/
vous aurez  indigné  /vu.z‿o.ʁe.z‿ɛ̃.di.ɲe/
ils/elles auront  indigné  /[i/ɛ]l.z‿o.ʁɔ̃.t‿ɛ̃.di.ɲe/

Subjonctif

Présent
que j’ indigne /kə ʒ‿ ɛ̃.diɲ/
que tu  indignes /kə ty  ɛ̃.diɲ/
qu’il/elle/on  indigne /k‿[il/ɛl/ɔ̃]  ɛ̃.diɲ/
que nous  indignions /kə nu.z‿ ɛ̃.di.ɲjɔ̃/
que vous  indigniez /kə vu.z‿ ɛ̃.di.ɲje/
qu’ils/elles  indignent /k‿[il/ɛl].z‿ ɛ̃.diɲ/
Passé
que j’aie  indigné  /kə ʒ‿ɛ ɛ̃.di.ɲe/
que tu aies  indigné  /kə ty ɛ.z‿ɛ̃.di.ɲe/
qu’il/elle/on ait  indigné  /k‿[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿ɛ.t‿ɛ̃.di.ɲe/
que nous ayons  indigné  /kə nu.z‿ɛ.jɔ̃.z‿ɛ̃.di.ɲe/
que vous ayez  indigné  /kə vu.z‿ɛ.je.z‿ɛ̃.di.ɲe/
qu’ils/elles aient  indigné  /k‿[i/ɛ]l.z‿ɛ.t‿ɛ̃.di.ɲe/
Imparfait
que j’ indignasse /kə ʒ‿ ɛ̃.di.ɲas/
que tu  indignasses /kə ty  ɛ̃.di.ɲas/
qu’il/elle/on  indignât /k‿[il/ɛl/ɔ̃]  ɛ̃.di.ɲa/
que nous  indignassions /kə nu.z‿ ɛ̃.di.ɲa.sjɔ̃/
que vous  indignassiez /kə vu.z‿ ɛ̃.di.ɲa.sje/
qu’ils/elles  indignassent /k‿[il/ɛl].z‿ ɛ̃.di.ɲas/
Plus-que-parfait
que j’eusse  indigné  /kə ʒ‿ys ɛ̃.di.ɲe/
que tu eusses  indigné  /kə ty ys.z‿ɛ̃.di.ɲe/
qu’il/elle/on eût  indigné  /k‿[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿ɛ̃.di.ɲe/
que nous eussions  indigné  /kə nu.z‿y.sjɔ̃.z‿ɛ̃.di.ɲe/
que vous eussiez  indigné  /kə vu.z‿y.sje.z‿ɛ̃.di.ɲe/
qu’ils/elles eussent  indigné  /k‿[i/ɛ]l.z‿ys.t‿ɛ̃.di.ɲe/

Conditionnel

Présent
j’ indignerais /ʒ‿ ɛ̃.di.ɲə.ʁɛ/
tu  indignerais /ty  ɛ̃.di.ɲə.ʁɛ/
il/elle/on  indignerait /[il/ɛl/ɔ̃]  ɛ̃.di.ɲə.ʁɛ/
nous  indignerions /nu.z‿ ɛ̃.di.ɲə.ʁjɔ̃/
vous  indigneriez /vu.z‿ ɛ̃.di.ɲə.ʁje/
ils/elles  indigneraient /[il/ɛl].z‿ ɛ̃.di.ɲə.ʁɛ/
Passé 1re forme
j’aurais  indigné  /ʒ‿o.ʁɛ.z‿ɛ̃.di.ɲe/
tu aurais  indigné  /ty o.ʁɛ.z‿ɛ̃.di.ɲe/
il/elle/on aurait  indigné  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿o.ʁɛ.t‿ɛ̃.di.ɲe/
nous aurions  indigné  /nu.z‿o.ʁjɔ̃.z‿ɛ̃.di.ɲe/
vous auriez  indigné  /vu.z‿o.ʁje.z‿ɛ̃.di.ɲe/
ils/elles auraient  indigné  /[i/ɛ]l.z‿oʁɛ.t‿ɛ̃.di.ɲe/
 
Passé 2e forme
j’eusse  indigné  /ʒ‿ys ɛ̃.di.ɲe/
tu eusses  indigné  /ty ys.z‿ɛ̃.di.ɲe/
il/elle/on eût  indigné  /[i.l/ɛ.l/ɔ̃.n]‿y.t‿ɛ̃.di.ɲe/
nous eussions  indigné  /nu.z‿y.sjɔ̃.z‿ɛ̃.di.ɲe/
vous eussiez  indigné  /vu.z‿y.sje.z‿ɛ̃.di.ɲe/
ils/elles eussent  indigné  /[i/ɛ]l.z‿ys.t‿ɛ̃.di.ɲe/

Impératif

Présent
  indigne  /ɛ̃.diɲ/
  indignons  /ɛ̃.di.ɲɔ̃/
  indignez  /ɛ̃.di.ɲe/
Passé
 aie  indigné   /ɛ ɛ̃.di.ɲe/ 
 ayons  indigné   /ɛ.jɔ̃.z‿ɛ̃.di.ɲe/ 
 ayez  indigné   /ɛ.je.z‿ɛ̃.di.ɲe/