Annexe:Conjugaison en français/latter
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Conjugaison en français |
|---|
| latter |
| Verbe du premier groupe, conjugué comme {{fr-conj-1}} |
latter, verbe du 1er groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.
Sommaire |
[modifier] Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | latter | /la.te/ | avoir | latté | /a.vwaʁ la.te/ | |
| Gérondif | en | lattant | /ɑ̃ la.tɑ̃/ | en ayant | latté | /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃ la.te/ |
| Participe | lattant | /la.tɑ̃/ | latté | /la.te/ | ||
[modifier] Indicatif
[modifier] Subjonctif
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Conditionnel
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Impératif
|
|
|||||||||||||||||||||||||