Annexe:Conjugaison en français/parer
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Conjugaison en français |
|---|
| parer |
| Verbe du premier groupe, conjugué comme {{fr-conj-1}} |
parer, verbe du 1er groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.
Sommaire |
[modifier] Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | parer | /pa.ʁe/ | avoir | paré | /a.vwaʁ pa.ʁe/ | |
| Gérondif | en | parant | /ɑ̃ pa.ʁɑ̃/ | en ayant | paré | /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃ pa.ʁe/ |
| Participe | parant | /pa.ʁɑ̃/ | paré | /pa.ʁe/ | ||
[modifier] Indicatif
[modifier] Subjonctif
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Conditionnel
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Impératif
|
|
|||||||||||||||||||||||||